Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009
από τη συγκέντρωση έξω από το κτήμα Ιόλα
η εκδήλωση έξω από το κτήμα πραγματοποιήθηκε με επιτυχία: ο αριθμός των ατόμων έφτασε τους 90 με 100. Πολύ καλή διάθεση, κέφι και χαρά παρά την προκλητική παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων για τα δεδομένα της εκδήλωσης και την παρουσία του δικηγόρου και του γαμπρού του Γεωργίου (ιδιοκτήτης του κτήματος). Πολλά παιδιά, δημιουργικότητα, μουσική, βίντεοπροβολές. Πραγματοποιήθηκε και λαϊκή συνέλευση δρόμου - γειτονιάς με την παρουσία και τη συμμετοχή πολλών κατοίκων. Ακούστηκαν πολλές απόψεις. Αποφασίστηκε εκ νέου ανοιχτή συνέλευση για περαιτέρω δράσεις, τόσο για το κτήμα Ιόλα όσο και για την απελευθερωμένη δασική έκταση του Υπ. Γεωργίας. Τα λέμε την Τετάρτη στις 7.μ.μ. στο θεατράκι της κεντρικής πλατείας της Αγίας Παρασκευής.

Σάββατο 20 Ιουνίου 2009
ΔΕ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΙΟΛΑ ΝΑ ΧΑΘΕΙ

Όλες και Όλοι την Τετάρτη 24 Ιουνίου στη συγκέντρωση 6.30 μ.μ. έξω από το κτήμα Ιόλα για συνέλευση και δράσεις (Χρυσοστόμου Σμύρνης & Δημοκρατίας)
Στις 23/09/2009 εκδικάζεται στο συμβούλιο της επικρατείας η αίτηση ακύρωσης του εργολάβου Γεωργίου, ο οποίος ζητά τον αποχαρακτηρισμό της βίλας Ιόλα ως διατηρητέο μνημείο. Η ανοιχτή συνέλευση της Δευτέρας 15/06 με τη συμμετοχή και την ένταση της απέδειξε τουλάχιστον το αυτονόητο: ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε το κτήμα και τη βίλα Ιόλα στο έλεος της μοίρας της. Με το να απαιτούμε αυτά που μας ανήκουν, αυτά που έπρεπε να μας είχαν παραχωρηθεί προ πολλού δεν χαρακτηριζόμαστε ούτε βερμπαλιστές, ούτε φαντασμένοι είμαστε λογικοί κάτοικοι που παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους και διεκδικούν τα αυτονόητα: ελεύθερους πράσινους χώρους για αναψυχή και πολιτισμό από τους ίδιους τους κατοίκους.
Την Τετάρτη 17/06 η ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής παραβρέθηκε στο Δημοτικό συμβούλιο και απαίτησε να αναλάβει η δημοτική αρχή τις ευθύνες της. Η κοροϊδία και η αδιαφορία του Δημάρχου ήταν πάλι εμφανής. Αρνούμενοι τη δημιουργία ενός νέου Da Vinci κατανοούμε πως ο αγώνας για την προστασία του κτήματος Ιόλα εναποτίθεται στον καθένα μας και σε όλους μαζί: συλλογικά – αμεσοδημοκρατικά.
Συναποφασίζοντας να κατέβουμε την Τετάρτη έξω από το κτήμα Ιόλα για συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συνέλευση φωνάζουμε για ακόμη μια φορά:
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΛΑ ΙΟΛΑ. ΝΑ ΤΗ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
Την Τετάρτη 17/06 η ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής παραβρέθηκε στο Δημοτικό συμβούλιο και απαίτησε να αναλάβει η δημοτική αρχή τις ευθύνες της. Η κοροϊδία και η αδιαφορία του Δημάρχου ήταν πάλι εμφανής. Αρνούμενοι τη δημιουργία ενός νέου Da Vinci κατανοούμε πως ο αγώνας για την προστασία του κτήματος Ιόλα εναποτίθεται στον καθένα μας και σε όλους μαζί: συλλογικά – αμεσοδημοκρατικά.
Συναποφασίζοντας να κατέβουμε την Τετάρτη έξω από το κτήμα Ιόλα για συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συνέλευση φωνάζουμε για ακόμη μια φορά:
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΛΑ ΙΟΛΑ. ΝΑ ΤΗ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής – anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
Όλοι/όλες στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας το Σάββατο 20/6 στις 11:00 στο Σύνταγμα

Γρήγορα, άμεσα και δυναμικά δίνουμε την απάντηση σε όσους επιτίθενται στη ζωή μας, στη γειτονιά μας και το βουνό μας.
Εμείς οι κάτοικοι μπορούμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!
Να αντισταθούμε!
ΟΧΙ στους νέους αυτοκινητόδρομους.
Απόλυτη προστασία του Υμηττού – Απόσυρση κάθε χρήσης & εγκατάστασης
Άμεση αναδάσωση των καμένων εκτάσεων
Άμεση απόφαση του Δ. Γλυφάδας ενάντια στους νέους δρόμους και το ΠΔ Υμηττού & απόφαση ενάντια σε κάθε επέκταση του σχεδίου πόλης
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
Όλοι το Σάββατο 13/06 στις 18.00 στο απελευθερωμένο δάσος του Υπ. Γεωργίας. καθαρισμός - κουβέντα - αναψυχή


ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ !
Η μαζική συλλογική δράση στην πόλη μας είναι γεγονός. Με τη μεγάλη διαδήλωση της Τετάρτης 10 Ιουνίου, που ξεκίνησε απ την πλατεία Αγ. Ιωάννη και κατέληξε στο Υπ. Γεωργίας, και την συμμετοχή να ξεπερνά τα 300 άτομα κάθε ηλικίας, οι κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής έδειξαν πως μπορούν να αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να στέλνουν ηχηρά μηνύματα σ΄αυτούς που διαμορφώνουν τους όρους ζωής μας.Η πορεία είχε ιδιαίτερο παλμό και σ αυτήν συμμετείχαν κάτοικοι και αλληλέγγυοι από άλλες περιοχές μια και ο αγώνας για την διάσωση του Υμηττού είναι κοινός και υπερβαίνει τα όρια του τοπικού.
Ένας ευσεβής πόθος πολλών από μας για απομάκρυνση του Υπ. Γεωργίας από το βουνό μας παίρνει σιγά σιγά σάρκα και οστά. Όχι γιατί θέλουμε να το στείλουμε σε άλλο βουνό, αλλά γιατί υπερασπίζουμε την ανάγκη μας για πράσινο και την αντίληψη ότι το δάσος είναι ένα κοινωνικό αγαθό που όλοι δικαιούνται να το χαίρονται και να το προστατεύουν. ¨Απελευθερώσαμε¨ τον χώρο που εδράζεται το υπουργείο από κάγκελα και συρματοπλέγματα γιατί νιώθουμε αποκλεισμένοι όχι μόνο απ το βουνό αλλά και απ το πως και ποιος λαμβάνει τις αποφάσεις για μας. Γιατί νιώθουμε αποκλεισμένοι από τον καθορισμό των συλλογικών υποθέσεων.
Ως γνωστόν, η ανοχή μιας κατάστασης γεννά την επιδείνωση της. Η καταπάτηση του δάσους από δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς(Αμερικάνικο κολλέγιο, Γαλλικό, Υπ. Γεωργίας κ.α.)πέρα απ το ότι υποβαθμίζει τις γειτονιές μας ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω τσιμεντοποίηση. Είναι δηλωμένη η πρόθεση του κράτους να μεταφέρει το σύνολο των υπηρεσιών του σε πολυώροφα κτίρια στον δασικό χώρο του Υπουργείου Γεωργίας.. Γίνεται φανερό πλέον ότι ο αγώνας για αξιοπρεπή διαβίωση αφορά το κάθε δέντρο ,την κάθε σπιθαμή ελεύθερου χώρου που κινδυνεύει. Όλο και περισσότεροι κάτοικοι αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως αυτό που μας λείπει στην πόλη δεν είναι τσιμέντο, γυαλί και άσφαλτος αλλά ελεύθεροι χώροι για συναντήσεις, συζητήσεις, πολιτιστικές δραστηριότητες, παιχνίδι..
Ελπίζουμε η χθεσινή μαζική ενέργεια να μην αποτελέσει μόνο μια συμβολική πράξη εναντίωσης στην καταστροφή του βουνού αλλά να δείξουμε ότι συλλογικά μπορούμε να διεκδικήσουμε το πράσινο και να επανοικειοποιηθούμε τους ελεύθερους δημόσιους χώρους που έχουν απομείνει.
Γι αυτό σας καλούμε όλους στον απελευθερωμένο δασικό χώρο του Υπουργείου, το Σάββατο απ τις 18.00 και μετά για καθαρισμό του χώρου, κουβέντα και αναψυχή.
Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!
ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΩΣ ΤΙΣ ΒΟΥΝΟΚΟΡΦΕΣ!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ, Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΜΠΕΤΟ!
Συζητάμε για τη βίλα Ιόλα, αποφασίζουμε δράσεις
Είκοσι δύο χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το θάνατο του Αλέξανδρου Ιόλα. Μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα η μεγαλοπρεπής βίλα του υπέστη τεράστιες λεηλασίες με τις αρμόδιες αρχές απλά να αδιαφορούν για την τύχη της. Η πάντοτε εγκαταλελειμμένη βίλα πέρασε πολλές φάσεις. Η πρώτη πράξη απόκτησης της έγινε το 1996 όταν και το κτήμα πωλήθηκε από την αδελφή του Ιόλα σε μεγάλο κατασκευαστή για 500 εκατομμύρια δραχμές. Το 1998 η βίλα χαρακτηρίζεται διατηρητέο ιστορικό μνημείο. Δύο χρόνια αργότερα έρχεται το ΥΠΕΧΩΔΕ με τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου να χαρακτηρίσει το μεγαλύτερο μέρος του κτήματος ως «κέντρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων».
Το 2002 το κτήμα χαρακτηρίζεται ως απαλλοτριωτέο από το Υπουργείο Πολιτισμού για να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Ωστόσο το 2004 η απόφαση ανακαλείται διότι θεωρήθηκε πιο αποτελεσματικό η απευθείας εξαγορά της βίλας. Τα μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων μάλιστα ψήφισαν ομόφωνα στις αρχές Αυγούστου του 2004 υπέρ της απευθείας εξαγοράς. Κίνηση που δηλώνει την αδιαφορία του κράτους να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες. Επιτροπή εκτίμησης του Δημοσίου έκρινε την αξία του ακινήτου περίπου στα 6 εκατομμύρια ευρώ. Το δικαστήριο όμως για τις ανάγκες της απαλλοτρίωσης (που δεν ευοδώθηκε) επιδίκασε τιμή που έφτανε στα 9 εκατομμύρια ευρώ. Τα 3 εκατομμύρια ήταν τελικά τεράστια διαφορά και οι διαπραγματεύσεις έπεσαν στο κενό όπως και η μοίρα της βίλας. Οι προθεσμίες όμως τελειώνουν και ο κατασκευαστής ζητάει από τα δικαστήρια το Σεπτέμβρη του ’09 την ανάκληση όλων των αποφάσεων και την απελευθέρωση όλου του οικοπέδου για προσωπικό όφελος και τσιμεντοποίηση.
Η βίλα παρά την λεηλασία της είναι ακόμη και σήμερα και θα είναι για το δήμο της Αγίας Παρασκευής σημαντικότατο πολιτιστικό μνημείο. Παράλληλα η πλούσια βλάστηση του κτήματος αποτελεί πνεύμονα πρασίνου για τις γειτονιές του Κοντοπεύκου - Πευκακίων. Στην ευρύτερη περιοχή είναι παραπάνω από αισθητή η έλλειψη ενός ζωντανού ανοιχτού χώρου στον οποίο οι κάτοικοι θα μπορούν να αναδεικνύουν πολιτικά και πολιτιστικά θέματα. Ένα χώρο στον οποίο θα μπορούμε πρωτίστως να μιλάμε, να ανταλλάσουμε ιδέες, να συν-αποφασίζουμε, να συν-δημιουργούμε και να συν-διαμορφώνουμε. Ένα χώρο ελεύθερο -ζωτικό -κοινωνικό. Έτσι πέρα από την περιβαλλοντική και πολιτιστική σπουδαιότητα η βίλα Ιόλα μπορεί να αποτελέσει κάλλιστα έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο. Ένα χώρο παραγωγής πολιτισμού από τους ίδιους τους κατοίκους.
Σε μια περίοδο όπου οι κοινόχρηστοι και ελεύθεροι χώροι δέχονται άμεση επίθεση από το κέρδος όλοι μας πρέπει να πάρουμε θέση. Σε μια περίοδο όπου τα πάρκα γίνονται παρκινγκ και τα δάση θέρετρα, βίλες και «κέντρα αναψυχής» όλοι μας πρέπει να αποφασίσουμε τι είναι σπουδαιότερο: η ατομικότητα ή το συλλογικό. Οι αγώνες που έχουν δοθεί μέχρι στιγμής δεν φαίνεται ότι μπορούν να διεκδικήσουν έμπρακτα την ακεραιότητα και την ελεύθερη διάθεση του κτήματος - βίλα στους κατοίκους. Μια σταθερή πίεση στους αρμόδιους φορείς μέσω υπογραφών και παρακλήσεων δεν μπορεί να είναι αρκετή. Ο αγώνας για τη διάσωση της βίλας πρέπει να γίνει πιο άμεσος, πιο αδιαμεσολάβητος, πιο κοινωνικός για να είναι και πιο αποτελεσματικός. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν αρκετά: βίλα ζωγράφου, ελεύθερα πάρκα στο δήμο αθηναίων κα. Είναι καιρός να οικειοποιηθούμε και να μετατρέψουμε τη βίλα Ιόλα σε ζωντανό κύτταρο για τη πόλη μας. Στο καιρό της εμπορευματοποίησης πρέπει να πάρουμε ξεκάθαρη θέση σ’ ένα τόσο πραγματικό και απόλυτο δίλλημα : ιδιωτικό ή δημόσιο. Αγωνιζόμαστε όλοι μαζί για τη διάσωση της βίλας Ιόλα. Τη μετατρέπουμε σε ένα ανοιχτό, ζωντανό κύτταρο πολιτισμού για τους πολίτες της Αγ. Παρασκευής.
Καλούμε τους πάντες σε ανοιχτή συνέλευση τη Δευτέρα 15/6/09 ώρα 19.00 στο 3ο Γυμνάσιο Κοντοπεύκου (πίσω από τον Αγ. Δημήτριο)
Ανοιχτή Συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής – anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com
Το 2002 το κτήμα χαρακτηρίζεται ως απαλλοτριωτέο από το Υπουργείο Πολιτισμού για να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Ωστόσο το 2004 η απόφαση ανακαλείται διότι θεωρήθηκε πιο αποτελεσματικό η απευθείας εξαγορά της βίλας. Τα μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων μάλιστα ψήφισαν ομόφωνα στις αρχές Αυγούστου του 2004 υπέρ της απευθείας εξαγοράς. Κίνηση που δηλώνει την αδιαφορία του κράτους να αναλάβει νέες πρωτοβουλίες. Επιτροπή εκτίμησης του Δημοσίου έκρινε την αξία του ακινήτου περίπου στα 6 εκατομμύρια ευρώ. Το δικαστήριο όμως για τις ανάγκες της απαλλοτρίωσης (που δεν ευοδώθηκε) επιδίκασε τιμή που έφτανε στα 9 εκατομμύρια ευρώ. Τα 3 εκατομμύρια ήταν τελικά τεράστια διαφορά και οι διαπραγματεύσεις έπεσαν στο κενό όπως και η μοίρα της βίλας. Οι προθεσμίες όμως τελειώνουν και ο κατασκευαστής ζητάει από τα δικαστήρια το Σεπτέμβρη του ’09 την ανάκληση όλων των αποφάσεων και την απελευθέρωση όλου του οικοπέδου για προσωπικό όφελος και τσιμεντοποίηση.
Η βίλα παρά την λεηλασία της είναι ακόμη και σήμερα και θα είναι για το δήμο της Αγίας Παρασκευής σημαντικότατο πολιτιστικό μνημείο. Παράλληλα η πλούσια βλάστηση του κτήματος αποτελεί πνεύμονα πρασίνου για τις γειτονιές του Κοντοπεύκου - Πευκακίων. Στην ευρύτερη περιοχή είναι παραπάνω από αισθητή η έλλειψη ενός ζωντανού ανοιχτού χώρου στον οποίο οι κάτοικοι θα μπορούν να αναδεικνύουν πολιτικά και πολιτιστικά θέματα. Ένα χώρο στον οποίο θα μπορούμε πρωτίστως να μιλάμε, να ανταλλάσουμε ιδέες, να συν-αποφασίζουμε, να συν-δημιουργούμε και να συν-διαμορφώνουμε. Ένα χώρο ελεύθερο -ζωτικό -κοινωνικό. Έτσι πέρα από την περιβαλλοντική και πολιτιστική σπουδαιότητα η βίλα Ιόλα μπορεί να αποτελέσει κάλλιστα έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο. Ένα χώρο παραγωγής πολιτισμού από τους ίδιους τους κατοίκους.
Σε μια περίοδο όπου οι κοινόχρηστοι και ελεύθεροι χώροι δέχονται άμεση επίθεση από το κέρδος όλοι μας πρέπει να πάρουμε θέση. Σε μια περίοδο όπου τα πάρκα γίνονται παρκινγκ και τα δάση θέρετρα, βίλες και «κέντρα αναψυχής» όλοι μας πρέπει να αποφασίσουμε τι είναι σπουδαιότερο: η ατομικότητα ή το συλλογικό. Οι αγώνες που έχουν δοθεί μέχρι στιγμής δεν φαίνεται ότι μπορούν να διεκδικήσουν έμπρακτα την ακεραιότητα και την ελεύθερη διάθεση του κτήματος - βίλα στους κατοίκους. Μια σταθερή πίεση στους αρμόδιους φορείς μέσω υπογραφών και παρακλήσεων δεν μπορεί να είναι αρκετή. Ο αγώνας για τη διάσωση της βίλας πρέπει να γίνει πιο άμεσος, πιο αδιαμεσολάβητος, πιο κοινωνικός για να είναι και πιο αποτελεσματικός. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν αρκετά: βίλα ζωγράφου, ελεύθερα πάρκα στο δήμο αθηναίων κα. Είναι καιρός να οικειοποιηθούμε και να μετατρέψουμε τη βίλα Ιόλα σε ζωντανό κύτταρο για τη πόλη μας. Στο καιρό της εμπορευματοποίησης πρέπει να πάρουμε ξεκάθαρη θέση σ’ ένα τόσο πραγματικό και απόλυτο δίλλημα : ιδιωτικό ή δημόσιο. Αγωνιζόμαστε όλοι μαζί για τη διάσωση της βίλας Ιόλα. Τη μετατρέπουμε σε ένα ανοιχτό, ζωντανό κύτταρο πολιτισμού για τους πολίτες της Αγ. Παρασκευής.
Καλούμε τους πάντες σε ανοιχτή συνέλευση τη Δευτέρα 15/6/09 ώρα 19.00 στο 3ο Γυμνάσιο Κοντοπεύκου (πίσω από τον Αγ. Δημήτριο)
Ανοιχτή Συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής – anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Επειδή ο Υμηττός είναι η παραλία μας
και δεν την ανεχόμαστε περιφραγμένη:
Συλλογικά, αμεσοδημοκρατικά, καταφατικά προχωράμε. Μέσα από ανοιχτές αντι-ιεραρχικές συνελεύσεις συναποφασίζουμε να κατέβουμε πάλι στο δρόμο. Η επιλογή μας αυτή δεν αποτελεί μια στείρα αντιπολίτευση στις δημοτικές αρχές κι ούτε σκοπεύουμε έτσι να βαφτιστούμε σωτήρες του βουνού. Αποφασίζουμε να δείξουμε έμπρακτα την άρνηση μας στην επερχόμενη λεηλασία του Υμηττού και την διάθεση μας να συγκρουστούμε γι’ αυτόν. Την εναντίωση μας στην επεκτατική προοπτική όλων των επίδοξων καταπατητών. Σε όλους εκείνους που βήμα βήμα παραχώρησαν με απαράδεκτες αποφάσεις τη Β –ζώνη αμιγούς δασικής έκτασης σε ιδιωτικούς ή κρατικούς οργανισμούς και στο νέο προεδρικό διάταγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ που έρχεται να νομιμοποιήσει την παρουσία τους στο βουνό. Ενάντια στη λογική που θέλει στον βωμό του επιχειρηματικού κέρδους να θυσιάζεται ο φυσικός μας πλούτος.
Είναι απλά η αρχή ενός αγώνα. Ενός αγώνα που δεν θα περιοριστεί στη τιμή των όπλων. Ενός αγώνα που έχει ήδη ξεκινήσει σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας για την υπεράσπιση του τελευταίου πνεύμονα οξυγόνου σε μια ασφυκτική πόλη . Ένα μήνυμα προς όλους τους καταπατητές: στο Αμερικάνικο και Γαλλικό κολλέγιο, στον Δημόκριτο, στο Υπουργείο Γεωργίας,στην Αττική Οδό, στο Δασαρχείο, στο στρατόπεδο, στη δημοτική αρχή. Γιατί κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το δάσος σαν κτήμα του και να παίρνει αποφάσεις ερήμην μας και εις βάρος μας. Γιατί τα δάση δεν είναι πλατείες και δεν «αναπλάθονται».
Γι’ αυτό κατεβαίνουμε στο δρόμο. Γι’ αυτό θα πορευτούμε προς το Υπουργείο Γεωργίας. Μια δασική έκταση που προορίζεται να καταστραφεί με σκοπό την ανέγερση πολυώροφων κτηρίων για την μεταφορά όλων των υπηρεσιών τους. Μια έκταση την οποία περπατήσαμε όλοι μαζί επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους μας. Άπειρα ξερά κλαριά και στοίβες από ξερόχορτα, άδεια βαρέλια πυροπροστασίας, πλήρης αδιαφορία των αρχών, τεράστιος κίνδυνος εκδήλωσης πυρκαγιάς. Θα πορευτούμε γιατί απαιτούμε την άμεση απόδοση της έκτασης του Υπουργείου Γεωργίας στους κατοίκους και την σταδιακή απομάκρυνση όλων των οργανισμών από το δάσος του Υμηττού. Γιατί απαιτούμε να σταματήσει κάθε δραστηριότητα στο βουνό που στόχο έχει την συνεχή εμπορευματοποιήση σε βάρος των ζωών μας και των ελεύθερων πράσινων χώρων που τόσο έχουμε ανάγκη για αναψυχή. Απαιτούμε τέλος η μόνη παρέμβαση στο δασικό χώρο να είναι αυτή που είτε άθελα είτε εσκεμμένα μέχρι σήμερα απουσιάζει: ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πυροπροστασίας.
Γι’ αυτό κατεβαίνουμε στο δρόμο. Για να δείξουμε πως ο αγώνας περνάει μέσα από τα χέρια των κατοίκων με ανοιχτές, μαζικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Για να δείξουμε πως κάθε αυθαιρεσία δεν θα μένει αναπάντητη. Είτε αυτή είναι το παράνομο θεατράκι της δημοτικής αρχής είτε η προέκταση της οδού Γραβιάς και η επέκταση του σχεδίου πόλεως. Για να αποδείξουμε πως μπορούμε μόνοι μας να απελευθερώσουμε και να οικειοποιηθούμε τους χώρους που μας στερούνται. Γιατί πιστεύουμε πως η πρόσβαση στο βουνό είναι κάτι παραπάνω από κοινωνικό αγαθό, μια μορφή αυτό-εκπλήρωσης, ενάντια σε συρματοπλέγματα κι απαγορεύσεις. Ξεκινώντας έτσι με μια πορεία και με την προοπτική μιας διάνοιξης εισόδου στο δάσος, ιεραρχούμε πρώτα τις συλλογικές και τις ανθρώπινες ανάγκες θεωρώντας τον αγώνα για τη φύση πιο αναγκαίο από ποτέ.
Είναι απλά η αρχή ενός αγώνα. Ενός αγώνα που δεν θα περιοριστεί στη τιμή των όπλων. Ενός αγώνα που έχει ήδη ξεκινήσει σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας για την υπεράσπιση του τελευταίου πνεύμονα οξυγόνου σε μια ασφυκτική πόλη . Ένα μήνυμα προς όλους τους καταπατητές: στο Αμερικάνικο και Γαλλικό κολλέγιο, στον Δημόκριτο, στο Υπουργείο Γεωργίας,στην Αττική Οδό, στο Δασαρχείο, στο στρατόπεδο, στη δημοτική αρχή. Γιατί κανείς δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το δάσος σαν κτήμα του και να παίρνει αποφάσεις ερήμην μας και εις βάρος μας. Γιατί τα δάση δεν είναι πλατείες και δεν «αναπλάθονται».
Γι’ αυτό κατεβαίνουμε στο δρόμο. Γι’ αυτό θα πορευτούμε προς το Υπουργείο Γεωργίας. Μια δασική έκταση που προορίζεται να καταστραφεί με σκοπό την ανέγερση πολυώροφων κτηρίων για την μεταφορά όλων των υπηρεσιών τους. Μια έκταση την οποία περπατήσαμε όλοι μαζί επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους μας. Άπειρα ξερά κλαριά και στοίβες από ξερόχορτα, άδεια βαρέλια πυροπροστασίας, πλήρης αδιαφορία των αρχών, τεράστιος κίνδυνος εκδήλωσης πυρκαγιάς. Θα πορευτούμε γιατί απαιτούμε την άμεση απόδοση της έκτασης του Υπουργείου Γεωργίας στους κατοίκους και την σταδιακή απομάκρυνση όλων των οργανισμών από το δάσος του Υμηττού. Γιατί απαιτούμε να σταματήσει κάθε δραστηριότητα στο βουνό που στόχο έχει την συνεχή εμπορευματοποιήση σε βάρος των ζωών μας και των ελεύθερων πράσινων χώρων που τόσο έχουμε ανάγκη για αναψυχή. Απαιτούμε τέλος η μόνη παρέμβαση στο δασικό χώρο να είναι αυτή που είτε άθελα είτε εσκεμμένα μέχρι σήμερα απουσιάζει: ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα πυροπροστασίας.
Γι’ αυτό κατεβαίνουμε στο δρόμο. Για να δείξουμε πως ο αγώνας περνάει μέσα από τα χέρια των κατοίκων με ανοιχτές, μαζικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Για να δείξουμε πως κάθε αυθαιρεσία δεν θα μένει αναπάντητη. Είτε αυτή είναι το παράνομο θεατράκι της δημοτικής αρχής είτε η προέκταση της οδού Γραβιάς και η επέκταση του σχεδίου πόλεως. Για να αποδείξουμε πως μπορούμε μόνοι μας να απελευθερώσουμε και να οικειοποιηθούμε τους χώρους που μας στερούνται. Γιατί πιστεύουμε πως η πρόσβαση στο βουνό είναι κάτι παραπάνω από κοινωνικό αγαθό, μια μορφή αυτό-εκπλήρωσης, ενάντια σε συρματοπλέγματα κι απαγορεύσεις. Ξεκινώντας έτσι με μια πορεία και με την προοπτική μιας διάνοιξης εισόδου στο δάσος, ιεραρχούμε πρώτα τις συλλογικές και τις ανθρώπινες ανάγκες θεωρώντας τον αγώνα για τη φύση πιο αναγκαίο από ποτέ.
Όλοι στην πορεία Τετάρτη 10 Ιουνίου στις 18.00 με αφετηρία την πάνω πλατεία (Αγ. Ιωάννου) και προορισμό το Υπουργείο Γεωργίας.
Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής
anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com
anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






