ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΑΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΧΡΗΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ 11/9 9μ.μ.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΑΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΧΡΗΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Για πολλά χρόνια ο Δήμος της Αγίας Παρασκευής είχε στην κατοχή του πέντε διαμερίσματα στην οδό Αιγαίου Πελάγους. Επρόκειτο για το μεγαλύτερο τμήμα ενός κληροδοτήματος (κληροδότημα Πρίγγουρη) το οποίο περιελάμβανε επίσης ένα οικόπεδο στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με τη διαθήκη του διαθέτη, το κληροδότημα αυτό έπρεπε να διαμοιρασθεί σε ποσοστό 75% στον Δήμο και σε ποσοστό 25% στους κληρονόμους του.

Από το 2015 σε τρία από αυτά τα διαμερίσματα διέμειναν για μεγαλύτερο ή μικρότερο χρονικό διάστημα οικογένειες, μια από αυτές προσφύγων, που αδυνατούσαν να καλύψουν τις ανάγκες στέγασής τους. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ένα είδος κοινωνικής κατοικίας, με τη διαφορά ότι οι σχετικές αποφάσεις των δημοτικών αρχόντων δεν προέκυψαν από την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου του Δήμου αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις από κινητοποιήσεις κατοίκων της περιοχής. Σε μια περίοδο όπου το ζήτημα της στέγασης αναδεικνυόταν με έντονο τρόπο, όπως και τώρα άλλωστε, είτε με αφορμή τους πρόσφυγες που στοιβάζονταν σε στρατόπεδα και καταυλισμούς, είτε τους συμπολίτες μας που απειλούνταν με εξώσεις και πλειστηριασμούς, κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής διεκδικήσαμε συλλογικά τη χρήση των διαμερισμάτων για κοινωνικούς σκοπούς και φροντίσαμε ώστε τα διαμερίσματα να γίνουν κατοικήσιμα και να επιπλωθούν. 

Κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στα διαμερίσματα οι οικογένειες αυτές έρχονταν συνεχώς αντιμέτωπες με διακοπές νερού και ρεύματος για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μολονότι κατοικούσαν σε αυτά κατόπιν αποφάσεων δημοτικών συμβουλίων και δημάρχων (για τις οποίες υπάρχουν σχετικά έγγραφα εκδομένα από τον δήμο και πρωτοκολλημένα). Οι οικογένειες είχαν απευθυνθεί επανειλημμένως στις δημοτικές υπηρεσίες και αρχές, είχαν φθάσει μέχρι και στη γραμματεία του δημάρχου, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Οι δημοτικές αρχές κώφευαν και αδρανούσαν. Δεν διευθετούσαν χρέη που είχαν συσσωρευθεί πριν από την εγκατάσταση των οικογενειών αυτών στα διαμερίσματα. Επιπλέον, παρά τα σχετικά αιτήματα των οικογενειών, δεν τους παρέδιδαν τους λογαριασμούς νερού και ρεύματος, ώστε να τους εξοφλήσουν οι ίδιες. Με αυτό τον τρόπο οι δημοτικές αρχές αρνούνταν να αναγνωρίσουν και τυπικά την πραγματικότητα της αξιοποίησης των διαμερισμάτων αυτών ως κοινωνικής κατοικίας, έχοντας στο νου τους μια κερδοσκοπική χρήση τους στο μέλλον.

Παρά τις δυσκολίες, οι οικογένειες αυτές με τη συμπαράσταση γειτόνων και αλληλέγγυων από την περιοχή, αγωνίστηκαν σκληρά για να αποφύγουν την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό. Τα παιδιά τους έγιναν οι φίλοι και οι συμμαθητές των παιδιών μας, πήγανε στα ίδια σχολεία με τα παιδιά μας, οι γονείς βρήκαν δουλειές. Με δυο λόγια εντάχθηκαν πλήρως στην τοπική κοινωνία.

Τελικά ο Δήμος Αγίας Παρασκευής, ευρισκόμενος σε μακροχρόνια διαμάχη με τους κληρονόμους του κληροδότη Πρίγγουρη, αποδέχθηκε να τους παραχωρήσει τα διαμερίσματα όπου διέμεναν οι οικογένειες αυτές, κρατώντας για τον εαυτό του την ιδιοκτησία του οικοπέδου στο κέντρο της Αθήνας. Λειτούργησε δηλαδή ως ένα κερδοσκοπικό μεσιτικό γραφείο, τοποθετώντας τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους. Έδειξε με αδιανόητο τρόπο ότι αντιμετωπίζει τη δημοτική περιουσία ως μέσο άντλησης κέρδους και όχι ως μέσο κάλυψης βασικών κοινωνικών αναγκών των κατοίκων, και κυρίως των πιο αδύναμων. Επέδειξε πλήρη αδιαφορία για το ξεσπίτωμα των οικογενειών από τα διαμερίσματα αυτά. 

Οι δημοτικοί «μας» άρχοντες έκαναν όμως και κάτι ακόμη πιο εξωφρενικό. Με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου στις 10/3/2021 (αριθμός απόφασης 34/2021) είχαν δεσμευτεί να εξοφλήσουν προς την ΕΥΔΑΠ και τη ΔΕΗ «οφειλές που προέρχονται από τη χρήση τους, κυρίως από το Δήμο μας και τους πολίτες, στους οποίους τα έχει παραχωρήσει». Πέρασαν πάνω από πέντε χρόνια, αλλά η απόφαση αυτή ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Το αποτέλεσμα είναι ότι κατατέθηκε από τον ΔΕΔΔΗΕ μήνυση στην Εισαγγελία κατά αγνώστων. Με τη σειρά της η εισαγγελία άσκησε ποινική δίωξη σε μια από τις κατοίκους των διαμερισμάτων αυτών για μη νόμιμη χρήση ρεύματος ύψους περίπου 8.000 ευρώ! Η δικάσιμος έχει οριστεί για την 11η Σεπτεμβρίου 2026. Η Εισαγγελία, όπως είναι αναμενόμενο για μια κρατική αρχή, επέλεξε να αγνοήσει τις δεσμεύσεις του δήμου και να στραφεί εναντίον του πιο αδύναμου. Η γειτόνισσά μας καλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων και των παραλείψεων εκείνων των «παραγόντων» της Δημοτικής Αρχής, που τόσα χρόνια δεν έδειξαν καμία πρόθεση να εφαρμόσουν τις αποφάσεις που είχαν λάβει, ούτε άφηναν τη γειτόνισσά μας να πληρώνει η ίδια τους λογαριασμούς. Αντίθετα, πάνω στην πλάτη της παίζουν τώρα μικροπολιτικά παιχνίδια, ρίχνοντας ο τωρινός την ευθύνη στους προηγούμενους για τη διαχείριση του κληροδοτήματος. 

Για εμάς ο αγώνας για τα διαμερίσματα αυτά αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου αγώνα για τη στέγαση. Για εμάς δεν είναι νομοτέλεια ούτε «κανονικότητα» να πετάνε, μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, ανθρώπους έξω από τα σπίτια τους για να βγάλουν περισσότερη κέρδη οι τράπεζες που συστηματικά έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με δημόσιο χρήμα και τα κερδοσκοπικά funds. Δεν είναι νομοτέλεια ούτε «κανονικότητα» οι Δήμοι να μετατρέπονται σε πρακτορεία real estate και να προσπαθούν να βγάλουν χρήμα από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας τους, ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει πραγματικές ανάγκες των κατοίκων τους. Δεν είναι νομοτέλεια ούτε «κανονικότητα» να μην μπορούμε να νοικιάσουμε αξιοπρεπή στέγη στην Αγία Παρασκευή, αλλά και σε όλη την Αθήνα, λόγω του αδιανόητου ύψους των ενοικίων. Δεν είναι νομοτέλεια ούτε «κανονικότητα» να υπάρχουν χιλιάδες άστεγοι στην πόλη και παράλληλα δεκάδες χιλιάδες άδεια σπίτια, στα οποία μπορούμε να στεγάσουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Δεν είναι νομοτέλεια ούτε «κανονικότητα» τα κέρδη και η απληστία των λίγων να είναι πάνω από τις ανάγκες των πολλών.

Η γειτόνισσά μας έχει βρει δουλειά και μόνιμη διαμονή στην Αγία Παρασκευή. Είναι επομένως πλήρως ενταγμένη στην τοπική κοινωνία και η αλληλεγγύη που επέδειξαν γειτόνισσες και γείτονές της συνετέλεσε καθοριστικά, μαζί με τις δικές της προσπάθειες, στην εξέλιξη αυτή. Δεν θα την αφήσουμε μόνη της ούτε τώρα απέναντι στις εκδικητικές διαθέσεις Εισαγγελίας, Δήμου και ΔΕΔΔΗΕ !

Στην περίπτωση της γειτόνισσας μας συμπυκνώνεται η σύγκρουση δύο διαφορετικών αντιλήψεων: εκείνης που βλέπει την κοινωνία ως κοινότητα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς με γνώμονα το συνολικό όφελος που προκύπτει για τη συντριπτική πλειονότητα των μελών της από την εφαρμογή αυτών των αρχών και εκείνης που αποτιμά τα πάντα σε χρήμα προς όφελος μόνο των κερδοσκόπων και των υπηρετών τους. Σε αυτή τη σύγκρουση καθένας και καθεμία επιλέγει πλευρά!  

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

 ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 2&ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ, 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/9 9μ.μ.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ

Punk Bar Παρασκευή 15 /5 και ώρα 21.00

 

Η εκδήλωση για την τεχνητή νοημοσύνη μεταφέρεται στις 6/5 την ίδια ώρα

 

 

 

 

 

ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Παρασκευή 24/4, ώρα 19:00

Ένας άνθρωπος, μια ιστορία: Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Νίκου Κούτσια «Μεταμορφώσεις»

Τετάρτη 29/4, ώρα 19:00

Τι είναι στ’ αλήθεια η τεχνητή νοημοσύνη; Ανοιχτή συζήτηση – ενημέρωση για τις πραγματικές διαστάσεις της

σε συνεργασία με την ερευνητική κολεκτίβα Open Lab Athens

Στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της συνέλευσης

Δημοκρατίας 2 & Αγ. Τριάδος

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής;

 

Συζητάμε για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα

 

 Συζητάμε για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα με κάτοικο της γειτονιάς μας που βρέθηκε εκεί πρόσφατα, την Κυριακή 8/2 στις 19.00.

 Στον αυτόδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της Ανοιχτής συνέλευσης κατοίκων Αγ. Παρασκευής, Αγ. Τριάδος & Δημοκρατίας 2.

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγ. Παρασκευής 

Αυτοοργανωμένο μπαρ Σάββατο 27/12 στις 21.00

Για την αυτοοργάνωση του ελεύθερου μας χρόνου και τις διασκέδασης. 

Στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Αγίας Παρασκευής 

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής  

 

PUNK-HARDCORE BAR- ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/12 & ΩΡΑ 20.30

 

Αυτοοργάνωση στην έκφραση κ στη συνεύρεση μας !

Εκδήλωση /Συζήτηση ενάντια στις διαγραφές των φοιτητών/τριών -Παρασκευή 5/12 & ώρα 20.00 στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της Αγ.Παρασκευής

 

ΝΑ ΜΗ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Μέσα στον Δεκέμβριο προβλέπεται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά το μέτρο της διαγραφής των φοιτητών που δεν έχουν περατώσει τις σπουδές τους εντός του προβλεπόμενου χρόνου φοίτησης (π.χ. 6 έτη για τα πανεπιστημιακά τμήματα τετραετούς φοίτησης). Το μέτρο θα εφαρμοστεί σε αυτή τη φάση για τους φοιτητές που εγγράφηκαν από το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018 και νωρίτερα.

Πρόκειται για ένα μέτρο οριζόντιο και άδικο. Δεν ζητήθηκε ποτέ από τα ίδια τα Πανεπιστήμια αλλά επιβάλλεται από το κράτος μονομερώς παραβιάζοντας για μια ακόμη φορά την αρχή του «αυτοδιοικήτου» των Πανεπιστημίων, τα οποία υποτίθεται ότι αυτόνομα διευθύνουν τις υποθέσεις τους. Παρουσιάζεται ως ένα μέσο για να απαλλαγούν τα Πανεπιστήμια και οι φορολογούμενοι πολίτες που τα χρηματοδοτούν από το «τεράστιο περιττό βάρος» που δημιουργούν εκείνοι που «λιμνάζουν» και παρουσιάζονται ως «αιώνιοι». Στην πραγματικότητα βέβαια όσοι έχουν υπερβεί το 6^ο έτος σπουδών δεν δικαιούνται σίτιση, στέγαση και βιβλία, άρα δεν επιβαρύνουν καθόλου τα οικονομικά των Πανεπιστημίων. Αντίθετα οι διαδικασίες διαγραφής τους έχουν προκαλέσει τεράστια δαπάνη ωρών εργασίας στις διοικητικές υπηρεσίες των Πανεπιστημίων. Επιπλέον, οι διαγραφές δεν υπηρετούν κανένα ακαδημαϊκό ή εκπαιδευτικό σκοπό, καθώς δεν βοηθούν τους υπό διαγραφή φοιτητές να βελτιωθούν ακαδημαϊκά, μονάχα τους πετάνε έξω. Αγνοούνται εντελώς οι λόγοι που τους οδηγούν να αργούν να τελειώσουν τις σπουδές τους, όπως η ανάγκη να εργαστούν, η οικονομική τους αδυναμία, λόγοι υγείας. Αγνοούνται επίσης τα προβλήματα που υπάρχουν στα ίδια τα προγράμματα σπουδών. Τα πανεπιστήμια δεν διαθέτουν ουσιαστικούς μηχανισμούς υποστήριξης και παροχής ακαδημαϊκής συνδρομής και ενίσχυσης στους φοιτητές που έχουν δυσκολίες να περάσουν τα μαθήματά τους. Αντί λοιπόν η προσοχή να δοθεί σε αυτό το θέμα, όπως θα υπαγόρευε η σωστή παιδαγωγική και εκπαιδευτική λογική, επιβάλλεται από το κράτος ένα τιμωρητικό μέτρο εξόντωσης, το οποίο δημιουργεί μη αναστρέψιμα αποτελέσματα.

Το μέτρο των διαγραφών ουσιαστικά αποτελεί μια προσπάθεια τρομοκράτησης και εκφοβισμού. Επιδιώκει να εμπεδώσει ακόμη περισσότερο την κυρίαρχη αντίληψη ότι το μόνο που πρέπει να ενδιαφέρει τους νέους είναι το πόσο γρήγορα θα τελειώσουν τις σπουδές τους, ώστε να βγουν στην αγορά εργασίας δήθεν με καλύτερους όρους. Ο καθένας μόνος του, σε διαρκή ανταγωνισμό με τους άλλους, ώστε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα εφόδια για την «καριέρα» του. Στη νέα πραγματικότητα που επιχειρείται να δημιουργηθεί μέσα στα πανεπιστήμια, δεν πρέπει να υπάρχει χρόνος και χώρος για συλλογικούς προβληματισμούς, για κοινωνικές και πολιτικές αναζητήσεις, οι οποίες συχνά στο παρελθόν, αλλά και πολύ πρόσφατα, έχουν οδηγήσει σε κινήσεις και κινήματα διεκδικήσεων και αμφισβήτησης. Αυτά η εξουσία τα φοβάται και θέλει να τα προλάβει, πριν ακόμη εκδηλωθούν. Για αυτόν τον λόγο εισάγονται προβλέψεις για πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις, βάζοντας ουσιαστικό στο στόχαστρο την ελευθερία πολιτικής δράσης στα πανεπιστήμια.  Οι φοιτητές οφείλουν λοιπόν μονάχα να συμμορφώνονται με τους κανόνες που τους επιβάλλονται, να διαθέτουν όλο τους το χρόνο και την ενέργεια στις υποχρεώσεις τους, μαθαίνοντας έτσι πως η ζωή τους δεν ελέγχεται στην πραγματικότητα από τους ίδιους, αλλά από τις επιταγές όσων τους διαφεντεύουν. Έτσι δημιουργούνται οι πειθήνιοι εργαζόμενοι, ψηφοφόροι και υπήκοοι του παρόντος και του μέλλοντος.

Εδώ και πολλές δεκαετίες μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας πίεζαν το κράτος, διεκδικώντας τη σε μεγάλη κλίμακα πρόσβαση των νέων στα πανεπιστήμια. Οι διαγραφές, σε συνδυασμό και με άλλα μέτρα όπως η καθιερωμένη πλέον Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, έρχονται τώρα να αντιστρέψουν αυτή την τάση. Από την άλλη πλευρά, οι διαγραμμένοι φοιτητές μπορούν να μεταφέρουν τις πιστωτικές μονάδες από τα μαθήματα τα οποία έχουν περάσει σε ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, ώστε, πληρώνοντας τα ανάλογα δίδακτρα, να πάρουν από εκεί τα πολυπόθητα πτυχία τους. Εφαρμόζεται έτσι και στο πεδίο αυτό η γενικότερη πολιτική απόσυρσης του κράτους από την παροχή υπηρεσιών προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου, για το οποίο ανοίγονται νέες προοπτικές κερδοφορίας.  Το οικονομικό βάρος μετατοπίζεται πλέον ευθέως στους ώμους των ίδιων των νέων και των οικογενειών τους. Και όλα αυτά σε μια κατάσταση διαρκώς εντεινόμενης οικονομικής δυσπραγίας, η οποία αναγκάζει χιλιάδες δεκαοκτάρηδες να εντάσσονται ήδη από τα χρόνια των σπουδών τους στο καθεστώς της μισθωτής εργασίας, μόνιμης ή προσωρινής, συχνά ανασφάλιστης και αδήλωτης.

Άλλωστε και οι ίδιες οι σπουδές σήμερα είναι μια μορφή εργασίας, καθώς μέσα από αυτές οι σπουδαστές αποκτούν τις ικανότητες με τις οποίες θα παραγάγουν τον συνολικό πλούτο της κοινωνίας. Ο πλούτος αυτός όμως κατανέμεται άνισα και ωφελούνται λίγοι. Το μέτρο λοιπόν των διαγραφών αφορά όχι μόνο τους φοιτητές αλλά όλους και όλες που ανήκουμε στις κοινωνικές τάξεις που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση. Η απουσία αντίστασης απέναντι σε αυτό σημαίνει την υπαναχώρησή μας από σημαντικές αξιώσεις: την αξίωση ανεμπόδιστης πρόσβασης σε μορφωτικά αγαθά, την αξίωση ελέγχου της ζωής μας από εμάς τους ίδιους, την αξίωση το κόστος δημιουργίας της εργατικής δύναμης που στο μέλλον θα εκμεταλλευθούν τα κάθε είδους αφεντικά μας να μην επιβαρύνει τους σπουδαστές και τις οικογένειές τους. 

Μπορούμε όμως να φανταστούμε και να μιλήσουμε για ένα διαφορετικό πανεπιστήμιο. Ένα πανεπιστήμιο που δεν θα ελέγχεται από την εξουσία του κράτους ή των ιδιωτών επιχειρηματιών αλλά από την ίδια την κοινωνία. Ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό σε όλες και σε όλους που θέλουν να αλληλοεπιδράσουν ελεύθερα και ισότιμα, το οποίο θα αναδεικνύει τον κοινωνικό χαρακτήρα της γνώσης και της μόρφωσης και θα βιώνεται ως χώρος και χρόνος μιας γνήσιας ώσμωσης ιδεών και αντιλήψεων, για τη συλλογική διεκδίκηση μιας ουσιαστικά ελεύθερης ζωής.

Εκδήλωση: Ο "ΑΛΛΟΣ" ΡΙΤΣΟΣ

 Ο "ΑΛΛΟΣ" ΡΙΤΣΟΣ

Μια διερεύνηση της λιγότερο γνωστής ποιητικής ταυτότητας του Γιάννη Ρίτσου

Στην ιστορία της ποίησης είναι γνωστό ότι υπάρχουν πολλές φορές ποιητές με πολλά ποιητικά πρόσωπα. Ποιητές όπως ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Έζρα Πάουντ, ο Πάμπλο Νερούντα, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Γιάννης Ρίτσος έχουν πολλές ποιητικές ταυτότητες. Ο Γιάννης Ρίτσος είναι πολύ γνωστός στο ευρύ κοινό με μόνο τη μία του ταυτότητα.

Σε αυτή την εκδήλωση θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για τον άλλο Γιάννη Ρίτσο, την κρυμμένη ταυτότητά του, μέσα κυρίως από τα μοναδικά πεζά κείμενα με αυτοβιογραφικά διηγήματα, που έγραψε στο τέλος της ζωής του ο ποιητής, με τον γενικό τίτλο «Εικονοστάσιο ανώνυμων αγίων», αλλά και κάποια από τα ερωτικά του ποιήματα

Παρασκευή 31/10, ώρα 19.00

Στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Αγίας Παρασκευής 

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής